tiones!
quandoquidem recte mihi vivere puero id proponebatur, obtemperare
monentibus, ut in hoc saeculo florerem, et excellerem linguosis artibus, ad
honorem hominum et falsas divitias famulantibus. Inde in scholam datus sum
ut discerem litteras, in quibus quid utilitatis esse ignorabam miser, et
tamen si segnis in discendo essem, vapulabam. Laudabatur enim hoc a
majoribus; et multi ante nos vitam istam agentes, praestruxerant aerumnosas
vias, per quas transire cogebamur, multiplicato labore et dolore filiis
Adam. Invenimus autem, Domine, homines rogantes te; et didicimus ab eis,
sentientes te, ut poteramus, esse magnum aliquem, qui posses, etiam non
apparens sensibus nostris, exaudire nos et subvenire nobis. Nam puer coepi
rogare te, auxilium et refugium meum; et in tuam invocationem rumpebam
nodos linguae meae; et rogabam te parvus, non parvo affectu, ne in schola
vapularem. Et cum me non exaudiebas, quod [Sidenote: Ps.21, 3.]_non_ erat
_ad insipientiam mihi_[12], ridebantur a majoribus hominibus, usque ab
ipsis parentibus, qui mihi accidere mali nihil volebant, plagae meae,
magnum tunc et grave malum meum.

15. Estne quisquam, Domine, tam magnus animus, praegrandi affectu tibi
cohaerens? estne, inquam, quisquam (facit enim hoc quaedam etiam
stoliditas,) est ergo, qui tibi pie cohaerendo ita sit affectus granditer,
ut equuleos et ungulas, atque hujuscemodi varia tormenta, pro quibus
effugiendis tibi per universas terras cum timore magno supplicatur, ita
parvi aestimet, deridens* eos qui haec acerbissime formidant, quemadmodum
parentes nostri ridebant tormenta quibus pueri a magistris affligebamur?
Non enim aut minus ea metuebamus, aut minus te de his evadendis
deprecabamur: et peccabamus tamen minus scribendo, aut legendo, aut
cogitando de litteris, quam exigebatur a nobis. Non enim decrat, Domine,
memoria vel ingenium, quae nos habere voluisti pro illa aetate satis; sed
delectabat ludere: et vindicabatur in nos ab eis qui talia utique agebant.
Sed majorum nugae negotia vocantur; puerorum autem talia cum sint, {9}
puniuntur a majoribus: et nemo miseratur pueros, vel illos, vel utrosque.
Nisi vero approbet* quisquam bonus rerum arbiter vapulasse me, quia ludebam
pila puer, et eo ludo impediebar quominus celeriter discerem litteras,
quibus major deformius luderem: aut* aliud faciebat idem ipse a quo
vapulabam; qui si in aliqua quaestiuncula a condoctore suo victus esset,
magis bile atque invidia torqueretur, quam ego cum