migilo.

"Mi rakontos al vi mian historion, kaj tiel vi scios." Do, dum ili
marsxadis tra la arbaro, la Stana Lignohakisto rakontis tion: "Mi
naskigxis filo de hakisto kiu hakadis la arbojn en la arbaro kaj vendis
la lignon por gajni sian vivmonon. Kiam mi plenkreskis ankaux mi
farigxis lignohakisto, kaj post la morto de mia patro mi prizorgis mian
maljunan patrinon dum sxia cetera vivo. Post tio mi decidis ke anstataux
logxi sola mi edzigxos, por ke min ne plenigu sento de soleco.

"Unu Mangxtula knabino estis tiom bela ke mi baldaux plenkore amis
sxin. Sxi, siaflanke, promesis edzinigxi kun mi tuj kiam mi gajnos
suficxan monon por konstrui pli bonan domon por sxi; do mi eklaboradis
pli fervore ol cxiam. Sed la knabino logxis kun maljunulino kiu ne volis
ke sxi edzinigxu kun iu ajn, cxar sxi estis tiom mallaborema ke sxi volis
ke la knabino restu kun sxi kaj kuiradu kaj mastrumadu. Do la
maljunulino iris al la Fia Sorcxistino de la Oriento, kaj promesis al
sxi du sxafojn kaj bovinon se sxi malebligos la geedzigxon. Sekve la Fia
Sorcxistino sorcxis mian hakilon, kaj unu tagon dum mi hakadis lauxeble
plej forte, cxar mi fervoris akiri la novan domon kaj mian edzinon kiel
eble plej baldaux, la hakilo ekglitis kaj detrancxis mian maldekstran
kruron.

"Unuavide tio sxajnis granda misfortuno, cxar mi sciis ke
unukrurulo ne multe sukcesus kiel lignohakisto. Do mi iris al stanisto
kaj mendis de li novan kruron el stano. La kruro funkciis tre bone,
kiam mi kutimigxis al gxi; sed mia ago kolerigis la Fian Sorcxistinon de
la Oriento, cxar sxi promesis al la maljunulino ke mi ne edzigxos kun la
bela Mangxtula knabino. Kiam mi rekomencis hakadi, mia hakilo ekglitis
kaj detrancxis mian dekstran kruron. Denove mi iris al la stanisto, kaj
li denove faris por mi kruron el stano. Post tio la sorcxita hakilo
detrancxis miajn brakojn, unu post la alia; sed, ne malkuragxigite, mi
anstatauxigis ilin per stanaj. Post tio la Fia Sorcxistino glitigis mian
hakilon tiel ke gxi detrancxis mian kapon, kaj unue mi kredis ke tiel mi
vere finigxis. Sed hazarde la stanisto venis, kaj li faris por mi novan
kapon el stano.

"Mi kredis ke mi fine venkis la Fian Sorcxistinon tiam, kaj mi laboris
ecx pli fervore; sed mi ne sciis kiom kruela estas mia malamikino. Sxi
elpensis novan metodon mortigi mian amon al la Mangxtula knabino, kaj
denove sxi glitigis mian hakilon, tiel ke gxi hakis rekte tra mian
korpon, duonigante min. Denove la stanisto venis por