j tiam
ni farigxis por ili utilaj provizantoj de bezonajxoj, kaj sekve
estigxis paco inter la rasoj. Nun ili donas al ni aferojn, kiujn ni
ne kapablas produkti, kontraux la fisxoj, kiujn ni kaptas, kaj tiel
la maharoj vivas en paco kun la mezopoj.

"La grandeguloj ecx venis al niaj insuloj. Tie, for de la avidaj
rigardoj de iliaj propraj sagotoj, ili praktikas siajn religiajn
ritojn en la temploj, kiujn ili kun nia helpo konstruis tie. Se vi
eklogxos cxe ni, vi sendube vidos, kiajn ritojn ili havas, vere
strangajn, kaj terure malfelicxajn por la kompatindaj sklavoj, kiujn
ili alportas por partopreni en ili."

Dum Jxa parolis, mi havis bonegan okazon por pli precize ekzameni
lin. Li estis giganta ulo, kiu altis laux mia takso ses futojn kaj
ses aux sep colojn, belforma kaj kun kupre rugxa hauxtkoloro ne multe
alia ol tiu de niaj nordamerikaj indianoj, kaj ankaux liaj trajtoj
similis al iliaj. Li havis aglan nazon, kian oni trovas cxe multaj
anoj de la pli altaj triboj, elstarantajn vangostojn kaj nigrajn
harojn kaj okulojn, sed liaj lipoj kaj busxo estis pli belformaj.
Entute, Jxa estis impona kaj bela, kaj belparola ecx en la mizera
helpa jxargono, kiun ni devis uzi.

Dum nia interparolo, Jxa prenis la remilon kaj remis la pirogon per
viglaj tiroj antauxen al granda insulo, kiu situis proksimume duonan
mejlon for de la cxeftero. Lia lerta manovrado de la kruda kaj
malfacila boato elvokis mian plej profundan admiron, cxar nelonge
antauxe mi mem manovris gxin tiel fiaske.

Ektusxinte la belan, ebenan plagxon, Jxa elsaltis, kaj mi sekvis lin.
Kune ni trenis la pirogon suficxe for inter la arbustojn, kiuj
kreskis post la sablo.

"Necesas kasxi la pirogojn," Jxa klarigis, "cxar la mezopoj de Luana
konstante militas kontraux ni kaj sxtelus ilin, se ili trovus ilin."
Li montris per la kapo al insulo pli fora en la maro, tiel dista, ke
gxi sxajnis nura nebulajxo pendanta en la malproksima cxielo. La
suprenira kurbigxo de la surfaco de Pelucidaro konstante malkasxis al
la okuloj de homo de la ekstera Tero nekredeblajxojn. Vidi la teron
kaj akvon kurbigxi supren en la malproksimo, gxis gxi sxajnis
kurbigxi al la rigardanto, fandigxante poste kun la fora cxielo.
Percepti la marojn kaj montojn pendi super la kapo postulis tiel
plenan inversigxon de la sentuma kaj rezona fakultoj, ke oni preskaux
nur gapmiris.

Kasxinte la pirogon, Jxa tuj sin jxetis en la gxangalon, kaj baldaux
venis sur stretan, sed klare videblan padon,