|
alaj
kornoj, kiuj komplete kurbigxas malantauxen super la oreloj kaj plu
kurbigxas antauxen, sube, finigxante per akraj kaj estiminde grandaj
pintoj du futojn antaux la vizagxo kaj super la okuloj. Ilia grandeco
memorigis pri tiu de purrasa herforda virbovo, sed ili estis tre
lertpasxaj kaj rapidaj. Pro la largxaj flavaj strioj sur la
malhelkasxtane koloritaj feloj, mi prenis ilin por zebroj, kiam mi
ilin unuafoje vidis. Entute, ili estas admirindaj bestoj, kiuj
aldonis perfektigan efekton al la stranga kaj bela pejzagxo sternita
antaux mia nova hejmo.
Mi jam decidis fari el la kaverno mian sidejon, kaj uzante gxin kiel
bazon, fari lauxsisteman esploradon de la cxirkauxa tereno, sercxante
la landon Sari. Unue mi finmangxis la restajxon de la kadavro de la
ortopio, kiun mi mortigis antaux mia lasta dormo. Poste mi kasxis la
Grandan Sekreton en profunda fendo en la malantauxo de mia kaverno,
rulis la rokegon antaux mian pordon, kaj kun miaj pafarko, sagoj,
glavo kaj sxildo, mi grimpis malsupren en la pacan valon.
La pasxtantaj gregoj movigxis flanken, kiam mi ilin trapasis, plej
multe la etaj ortopioj, kiuj montris la plej grandan malfidon,
galopante ekster dangxeron. Cxiuj bestoj cxesis mangxi, kiam mi
proksimigxis, kaj movigxinte al loko, kie ili sentis sin ekster
dangxero, ili staris kaj ekzamenis min per seriozaj okuloj kaj
etenditaj oreloj. Unufoje, unu el la maljunaj virantilopoj el la
striohava speco malaltigis sian kapon kaj kolere mugxis--ecx farante
kelkajn pasxojn en mia direkto, tiel ke mi kredis lin sturmonta; sed
post mia preterpaso, li dauxrigis mangxi, kvazaux nenio lin gxenis.
Cxe la malsupera ekstremo de la valo mi preterpasis kelkajn tapirojn,
kaj trans la rivero mi vidis grandan sadokon, la enorman dukornan
praulon de la nuntempa rinocero. Cxe la fino de la valo, la krutajxoj
maldekstraflankaj pluiris gxis la maro, tiel, ke por ilin
cxirkauxpasi kiel mi deziris, necesis suprengrimpi ilin por sercxi
kornicon, laux kiu mi povus dauxrigi mian vojagxon. Cxirkaux kvindek
futojn de la bazo, mi atingis elstarajxon, kiu prezentis naturan
vojon cxe la fronto de la krutajxo, kaj mi gxin sekvis super la maro
al la fino de la krutajxo.
Tie, la elstarajxo rapide deklivis al la supro de la
krutajxoj--evidentis, ke la tavolo, kiu formis gxin, suprenpusxigxis
tiel krutdeklive, kiam naskigxis la montoj malantaux gxi. Dum mi
zorge grimpis supren laux la deklivo, subite tiris mian atenton
supren ia stranga sibl
|