ante gxis la limo de mia cxeno, mi trovis, ke etendante unu manon
tiom, kiom mi povis, miaj fingroj restis ankoraux unu colon for de la
celata ilo. Estis turmente! Mi strecxis cxiun fibron, sed mi ne povis
atingi gxin.

Fine mi turnigxis, kaj etendis unu piedon al la objekto. Mia koro
saltis en mian gorgxon! Mi povis apenaux ektusxi gxin! Sed eble en
mia peno tiri gxin al mi, mi nevole sxovus gxin ankoraux pli
malproksimen, kie gxi estus neatingebla! Malvarma sxvito ekfluis sur
min el cxiu poro. Malrapide kaj zorgeme mi faris la penadon. Miaj
piedfingroj falis sur la malvarman metalon. Poiome mi movis gxin al
mi, gxis mi kredis gxin atingebla de mia mano, kaj momenton poste, mi
returnigxis, kaj la kara ilo estis en mia mano.

Mi diligente eklaboris je la mahara seruro, kiu tenis mian cxenon.
Estis ridinde simple. Ecx infano povus tiel malsxlosi gxin, kaj post
momento mi estis libera. La maharoj nun sxajne finis sian laboron cxe
la tablo. Unu jam forturnigxis kaj ekzamenis aliajn viktimojn, sxajne
intencante elekti la sekvontan operacioton.

La dorsoj de la cxetabluloj estis turnitaj al mi. Se ne estus la
estajxo, kiu marsxis al ni, mi povus fugxi tuj tiumomente. Malrapide,
la estulo alproksimigxis al mi, kiam gxian atenton allogis granda
sklavo cxenita kelkajn jardojn dekstre de mi. Tie, la reptilio
ekhaltis kaj komencis zorge ekzameni la kompatindulon, kaj farante
tion, gxi turnis sian dorson al mi dum momento, kaj gxuste tiam mi
faris du saltegojn, kiuj portis min el la kamero en la koridoron
trans gxi, laux kiu mi kuris tiel rapide kiel mi kapablis. Kie mi
estas kaj kien mi iras--tion mi ne sciis. Mia sola penso estis
plejeble malproksimigi min de tiu timindega torturkamero.

Poste, mi reduktis mian rapidecon al vigla marsxado, kaj pli poste,
ektimante la dangxeron, ke min trafus nova malagrabla situacio, se mi
malzorgus, mi movigxis ankoraux pli malrapide kaj zorgeme. Post
tempeto mi venis al koridoro, kiu sxajnis iel mistere konata al mi,
kaj iom poste, hazarde rigardante en kameron flanke de la koridoro,
mi vidis tri maharojn volvigxintajn en dormado sur lito el feloj. Mi
preskaux jubilis lauxte pro gxojo kaj trankviligxo. Estis la sama
koridoro kaj la samaj maharoj, al kiuj mi intencis asigni tiel gravan
rolon en nia fugxo el Futra. La Providenco vere gracis min, cxar la
reptilioj ankoraux dormis.

Nun la unusola granda dangxero estis la reiro al la superaj niveloj
por sercxi Perry kaj Gak, sed cxar nenio a