|
kluzivi la viron en nia fugxplano.
"Nu, bone," mi diris, "vi povos akompani nin, Hugxa, sed je la unua
signo de perfido, mi trapikos vin per mia glavo. Cxu vi komprenas?"
Li diris, ke jes.
Iom poste ni estis forigintaj la hauxtojn de sur la kvar maharoj, kaj
tiel bone ni sukcesis rampi en ilian internon, ke nia sxanco eskapi
nerimarkite el Futra sxajnis bonega. Ne estis facila tasko kunfiksi
la hauxtojn tie, kie ni ilin tratrancxis cxe la ventro por forigi
ilin de la internajxoj, sed mi restis ekstere, gxis cxiuj aliaj kun
mia helpo estis enkudritaj, kaj lasis aperturon en la brusto de la
hauxto de Perry, tra kiu li povis elmeti la manojn por enkudri min,
kaj tiel ni vere povis multe pli bone plenumi nian planon, ol mi
esperis. Ni sukcesis teni la kapojn levitaj, metante niajn glavojn
tra la koloj, kaj sammaniere ni povis ilin movi laux viveca maniero.
Nia plej granda malfacilajxo estis la palmopiedoj, sed ecx tiun
problemon ni fine solvis, tiel ke kiam ni movigxis, ni aspektis tute
naturaj. Truetoj pikitaj en la pufaj gorgxoj, en kiujn ni metis niajn
kapojn, permesis al ni vidi suficxe bone por konduki nin mem
antauxen.
Tiel ni ekiris supren al la cxefetagxo de la konstruajxo. Gak iris
antauxe en la stranga parado, poste sekvis Perry, sekvita de Hugxa,
dum mi iris malantauxe, admoninte Hugxan, ke mia glavo estis tiel
arangxita, ke mi povus piki gxin tra la kapo de mia kostumo en lian
internajxon, se li montrus hezitemon.
Kiam la bruo de rapidantaj piedoj avertis min, ke ni eniras la
plenajn koridorojn de la cxefetagxo, mia koro saltis gxis mia busxo.
Tute sen hontosento mi konfesas, ke mi timis--neniam antauxe aux
poste en mia vivo mi spertis tian suferegon de animbrula timo kaj
necerteco, kia min frapis. Se eblus sxviti sangon, mi sxvitis gxin
tiam.
Malrapide, laux la pasxmaniero kutima cxe la maharoj, kiam ili ne
uzas siajn flugilojn, ni trarampis amasojn da okupitaj sklavoj,
sagotoj kaj maharoj. Post tempo, kiu sxajnis eterneco, ni atingis la
eksteran pordon, kiu kondukas en la cxefan avenuon de Futra. Multaj
sagotoj staris cxirkaux la vojkrucigxo. Ili ekrigardis Gak, kiam li
silente pasxis inter ili. Tiam pasis Perry, kaj tiam Hugxa. Nun estis
mia vico, kaj en subita atako de glaciiga teruro, mi konstatis, ke la
varma sango el mia vundita brako gutas malsupren tra la morta piedo
de la mahara hauxto, kiun mi portis, kaj lasis sian sangan spuron sur
la pavimo, cxar mi vidis, ke sagoto atentigis sian kun
|