ni denove mangxis, mi demandis al Dian, cxu sxi intencas
reiri nun al sia tribo pro la morto de Jubal, sed sxi malgxoje
balancis la kapon kaj diris, ke sxi ne kuragxas, cxar oni ankoraux
devus konsideri la fraton de Jubal--ties plej agxan fraton.

"Kiel li rilatas al la afero?" mi demandis. "Cxu ankaux li deziras
vin, aux cxu la elektorajto je vi farigxis familia heredajxo, donota
de generacio al generacio?"

Sxi ne tute komprenis, kion mi celis diri.

"Estas probable," sxi diris, "ke ili cxiuj volos vengxi la morton de
Jubal--ili estas sep--sep teruraj viroj. Eble iu devos mortigi ilin
cxiujn, antaux ol mi povos reiri al mia popolo."

Eksxajnis, ke mi kontraktis por fari taskon tro grandan por
mi--sepoble tro grandan, fakte.

"Cxu Jubal havis kuzojn?" mi demandis. Preferinde estus scii cxion
plej malbonan komence.

"Jes," respondis Dian, "sed ili ne gravas--ili cxiuj havas virinojn.
La fratoj de Jubal ne havas virinojn, cxar Jubal povis akiri neniun
por si mem. Li estis tiel malbela, ke la virinojn forkuris de
li--kelkaj ecx jxetis sin desur la krutajxoj de Amoz en la Darel Az
prefere ol edzinigxi al la Malbelulo."

"Sed kiel rilatas tio al liaj fratoj--" mi demandis.

"Mi forgesis, ke vi ne estas el Pelucidaro," diris Dian, kun rigardo
kompata, sed samtempe malsxata, kun la malsxato emfazita iom pli ol
la cirkonstancoj postulis--kvazaux por certigi, ke mi ne
preteratentos gxin. "Komprenu," sxi dauxrigis, "pli juna frato ne
rajtas alpreni edzinon, gxis cxiuj liaj pli agxaj fratoj tion faris,
krom se la pli agxa frato nuligas sian privilegion, kion Jubal neniam
farus, sciante, ke tiel longe kiel li restigos ilin frauxlaj, ili des
pli volonte helpos lin akiri edzinon."

Rimarkante, ke Dian farigxas pli komunikema, mi komencis flegi la
esperon, ke sxi eble iom pli eksxatas min, sed baldaux mi eltrovis
kiel maldika estis la fadeno, de kiu pendis miaj esperoj.

"Cxar vi ne povos reiri al Amoz," mi sugestis, "kio farigxos el vi,
konsiderante, ke vi ne povas esti felicxa kun mi cxi tie, cxar vi
tiom malamas min?"

"Mi devos nur toleri vin," sxi respondis malvarme, "gxis vi decidos
iri al alia loko kaj lasi min negxenata; tiam mi tre bone elturnigxos
sola."

Mi rigardis sxin kun kompleta miro. Sxajnis nekredeble, ke ecx
prahistoria virino povus esti tiel malvarma kaj senkora kaj
nedankema. Tiam mi levigxis.

"Mi lasos vin _nun_," mi diris arogante, "Mi jam toleris gxislime
vian nedankemon kaj viajn insultojn