teruro je la penso, ke li
povus fali en la manojn de la sagotoj. Fine, Gak parte solvis la
problemon, levante Perry per siaj potencaj brakoj kaj portante lin.
Dum tiu agmaniero malrapidigis Gak, li povis tamen antauxeniri pli
rapide tiel, ol kiam li duone apogis la stumblantan maljunulon.

13-a cxapitro

LA RUZULO

La sagotoj rapide proksimigxis al ni, cxar vidinte nin, ili multe
akcelis sian rapidecon. Plu kaj plu ni stumblis supren laux la
mallargxa kanjono, kiun Gak elektis por proksimigxi al la altajxo de
Sari. Ambauxflanke altigxis apikaj krutajxoj el belega plurkolora
roko, dum sub niaj piedoj la densa montoherbo prezentis molan kaj
senbruan tapisxon. De kiam ni eniris la kanjonon, ni tute ne vidis
niajn postsekvantojn, kaj mi komencis esperi, ke ili perdis nian
spuron, kaj ke ni atingos la nun rapide proksimigxantajn krutajxojn
gxustatempe por suprengrimpi ilin, antaux ol esti atingitaj.

Antaux ni, ni nek vidis nek auxdis signon, kiu povus auxguri la
sukceson de la komisio de Hugxa. Intertempe li devus esti atinginta
la antauxpostenojn de la sarianoj, kaj ni devus almenaux auxdi la
sovagxajn kriojn de la tribanoj, dum ili svarmas al siaj armiloj por
respondi la regxan helpalvokon. Post momento, la severaspektaj
krutajxoj antaux ni devus nigrigxi je praepokaj militistoj. Sed
okazis nenio tia--efektive, la Ruzulo perfidis nin. Tiumomente, kiam
ni atendis vidi sariajn lancportantojn kurataki malantaux Hugxa por
helpi al ni, la poltrona perfidulo kasxiradis cxe la eksterajxoj de
la plej proksima saria vilagxo, por ke li povu enveni de la alia
flanko, kiam estos tro malfrue por savi nin, kaj pretendi, ke li
perdigxis inter la montoj.

Hugxa ankoraux tenis rankoron kontraux mi pro la bato, kiun mi donis
por protekti Dian, kaj lia malica spirito permesis ecx bucxoferi nin
cxiujn, por ke li sin vengxu kontraux mi.

Dum ni pliproksimigxis al la barieraj krutajxoj, kaj aperis neniu
signo de savantaj sarianoj, Gak igxis kaj kolera kaj timigita, kaj
baldaux, kiam la bruoj de rapide proksimigxanta postsekvantaro trafis
niajn orelojn, li kriis al mi trans sia sxultro, ke ni estas
perditaj.

Rigardante malantauxen, mi ekvidis la unuan el la sagotoj cxe la fora
ekstremo de ampleksa etendigxo de la kanjono, tra kiu ni jxus pasis,
kaj tiam subita turnigxo forigis el mia vido la malbelan bestacxon,
sed la lauxta ululo de triumfa rabio, kiu levigxis malantaux ni,
pruvis, ke la goriloviro vidis nin.

Denove, la k