de la ekstera mondo pluvivu. Mi fierigxis
je la penso, ke mi gajnis la amon de tia virino. Kompreneble, sxi ne
povis skribi aux legi; sxi estis neniel kulturita aux delikata, kiel
vi jugxus kulturitecon kaj delikatecon; sed sxi estis modelo de cxio
plej inda en virinoj, cxar sxi estis bona, kaj kuragxa, kaj nobla,
kaj virta. Kaj sxi estis cxio cxi malgraux tio, ke observi cxi tiujn
virtojn kuntrenis suferadon kaj dangxeron kaj eblan morton.

Kiom pli facile estus iri tuj komence al Jubal! Sxi estus lia
lauxlegxa edzino. Sxi estus la regxino en sia propra lando--kaj esti
regxino tiom signifis al virino de la sxtonepoko kiom al hodiauxa
virino; kiel ajn vi rigardas gxin, temas nur pri relativa gloro, kaj
se vivus nur duonnudaj sovagxuloj en la ekstera mondo hodiaux, oni
trovus, ke esti la edzino de dahomea cxefulo estas multe glore.

Mi ne povis ne kompari la faron de Dian kun tiu de unu splenda juna
virino, kiun mi konis en Nov-Jorko--splenda por rigardi kaj por
konversacii. Sxi plenkore enamigxis al unu amiko mia--pura, vireca
ulo--sed sxi edzinigxis al iu kaduka, malbonreputacia, maljuna
dibocxulo, cxar li estis grafo en iu tute eta euxropa princlando, al
kiu la atlaso de Rand McNally ecx ne atribuis propran koloron.

Jes, mi intense fieris pri Dian.

Post iom da tempo, ni decidis ekiri al Sari, cxar mi estis avida
revidi Perry kaj informigxi, cxu li bone fartas. Mi rakontis al Dian
pri nia plano emancipi la homaron de Pelucidaro, kaj sxi tre ravigxis
pro gxi. Sxi diris, ke se nur revenos Dakor, sxia frato, li facile
povus igxi la regxo de Amoz, kaj ke tiam li kaj Gak povus aliancigxi.
Tio ebligus al ni impetan starton, cxar kaj la sarianoj kaj la
amozanoj estis tre potencaj triboj. Ni fidis, ke, armitaj per glavoj
kaj pafarkoj kaj trejnitaj por uzi ilin, ili povos venki iun ajn
tribon, kiu malinklinus aligxi al la granda armeo de federaciigxintaj
sxtatoj, per kiu ni planis marsxi kontraux la maharoj.

Mi klarigis la diversajn detrupovajn militilojn, kiujn Perry kaj mi
povus konstrui post iom da eksperimentado--pulvon, fusilojn, kanonojn
kaj simile, kaj Dian kunfrapis la manojn kaj jxetis siajn manojn
cxirkaux mian kolon kaj diris la mi, kia mirindulo mi estas. Sxi
komencis kredi, ke mi estas cxiopova, kvankam vere faris nenion krom
paroli--sed tiel estas cxe virinoj, kiuj amas. Perry sxatis diri, ke
se viro estus dekone tiom kapabla, kiom lia edzino aux patrino kredas
lin, la mondo kusxus en liaj manoj.

Kiam n