mi lasis Gak kaj Perry, ne estis aliaj estuloj
videblaj, do mi tiris unu glavon el la pakajxo, kaj lasante la
ceterajn armilojn cxe Perry, mi ekiris sola al la malsuperaj niveloj.

Veninte en la apartamenton, en kiu dormis la tri maharoj, mi silente
eniris piedpinte, ne memorante, ke la kreitajxoj ne kapablas auxdi.
Per rapida trapiko tra la koro mi mortigis la unuan, sed mia dua
trapiko ne estis tiel bontrafa, tiel ke antaux ol mi povis mortigi la
venontan el miaj viktimoj, gxi jxetis sin kontraux la tria, kiu
rapide suprensaltis, kontrauxstarante min per vaste malfermitaj
makzeloj. Sed batalado ne estas okupo, kiun la mahara raso sxatas,
kaj kiam la estulo vidis, ke mi jam senvivigis du el gxiaj kunuloj
kaj ke mia glavo estas rugxa de ilia sango, gxi haste forkuris de mi.
Sed mi estis tro rapida por gxi, do, duone saltante, duone flugante,
gxi forhastis laux alia koridoro, dum mi sekvis tuj post gxi.

Gxia eskapo signifus la tutan ruinigxon de niaj planoj, kaj tre
probable mian tujan morton. Tiu penso donis flugilojn al miaj piedoj;
sed ecx en la plej bona kazo mi povis nur egali la rapidecon de la
saltanta estulo antaux mi.

Tute subite gxi forturnis sin en apartamenton dekstre de la koridoro,
kaj enrapidante momenton poste, mi frontis du el la maharoj. Tiu, kiu
estis tie, kiam ni eniris, okupis sin per kelkaj metalaj ujoj, en
kiujn oni metis pulvorojn kaj fluajxojn, se jugxi surbaze de la vico
de flakonoj kusxantaj sur la benko, cxe kiu gxi laboris. Mi tuj
komprenis, en kiun lokon mi estis veninta. Jen gxuste tiu cxambro,
pri kiu Perry donis al mi detalajn instrukciojn, per kiuj mi trovu
gxin. Gxi estis la subtera kamero, en kiu oni kasxis la Grandan
Sekreton de la mahara raso. Kaj sur la benko, flanke de la flakonoj,
kusxis la fele bindita libro, kiu entenis la solan kopion de la
afero, kiun mi devis elsercxi post la mortigo de la tri dormataj
maharoj.

Ne estis alia elirejo el la cxambro ol la pordo, en kiu mi nun
staris, frontante la du timindajn reptiliojn. Mi sciis, ke pelitaj en
angulon ili batalus kiel demonoj, kaj ili estis bone ekipitaj por
batali, se ili nepre devus. Kune, ili impetis sur min, kaj kvankam mi
tuj trapikis la koron de unu el ili, la alia alfiksis siajn brilajn
dentegojn sur mian glavbrakon super la kubuto, kaj tiam komencis per
siaj akraj ungegoj rastgrati mian korpon, sxajne por elsxiri miajn
internajxojn. Mi konstatis, ke estas senutile esperi liberigi mian
brakon el tiu potenca, pre