o, kaj io, kio similis svingegadon de flugiloj.

Kaj je la unua ekrigardo, trafis miajn teruroplenajn okulojn la plej
timinda afero, kiun mi iam vidis, ecx en Pelucidaro. Gxi estis
giganta drako, kian oni bildigas en la legendoj kaj fabeloj de Teraj
popoloj. Gxia grandega korpo estis lauxsxajne kvardek futojn longa,
dum la verpertecaj flugiloj, kiuj sxvebigis gxin meze de la aero,
etendigxis plenajn tridek futojn. Gxiaj plene malfermitaj makzeloj
estis armitaj per longaj, akraj dentoj, kaj gxiaj piedoj posedis
terurajn ungegojn.

La sibla sono, kiu unue altiris mian atenton, produktigxis el gxia
gorgxo, kaj sxajnis esti direktita al io preter kaj sub mi, kion mi
ne povis vidi. La elstarajxo, sur kiu mi staris, abrupte finigxis
kelkajn pasxojn antauxe, kaj kiam mi atingis la finon, mi vidis tion,
kio kauxzis la eksciton de la reptilio.

Iam en pasinteca epoko, tertremo kreis terfendon tiuloke, tiel ke
antaux la loko, kie mi staris, la tertavoloj forglitis dudek futojn
suben. Rezulte, la dauxrigo de mia elstarajxovojo kusxis dudek futojn
sub mi, kie gxia fino estis tiel abrupta kiel la fino, kie mi staris.

Kaj tie, lauxsxajne haltigita en sia fugxo pro la negrimpebla
rompigxo en la elstarajxo, staris la atakcelo de la kreitajxo--junulino
timkauxranta sur la mallargxa kornico, kun la vizagxo profundigita en
siaj brakoj, kvazaux por elfermi el sxia vidado la timindan morton,
kiu sxvebis tuj super sxi.

La drako rondflugis pli malalten, kaj sxajnis pretigxi por alsagi
sian predon. Mi ne povis perdi tempon; estis apenaux momento por ecx
pesi miajn sxancojn kontraux la terure armita bestego; sed la vido de
tiu timigita junulino sub mi elvokis cxion plej bonan en mi, kaj mia
instinkto protekti la alian sekson, kiu versxajne egalis la
instinkton de memprotekto cxe la prahomoj, tiris min kiel magneto al
la flanko de la junulino.

Preskaux sen pensi pri la eblaj sekvoj, mi saltis desur la fino de la
elstarajxo, sur kiu mi staris, al la eta kornico dudek futojn sube.
Sammomente, la drako sagatakis la junulinon, sed mia subita
surscenigxo sxajne ektimigis gxin, cxar gxi turnigxis flanken, kaj
tiam altigxis denove super nin.

La bruo, kiun mi faris, alterigxante cxe sxia flanko, konvinkis la
junulinon, ke sxia morto jam alvenis, cxar sxi kredis, ke mi estas la
drako; sed finfine, kiam neniuj kruelaj dentegoj krocxigxis al sxi,
sxi miroplene levis sian rigardon. Kiam gxi trafis min, la esprimo,
kiu venis en sxiajn okulojn es