zardo portis min al gxuste tiu plagxo, sur kiu mi trovis la
pirogon de Jxa, kaj post nelonge mi suprengrimpis la krutan bordon,
retrospurante mian vojon el la ebenajxo de Futra. Sed mi ekhavis
problemon, kiam mi eniris la kanjonon trans la altajxo, cxar tie mi
trovis, ke kelkaj padoj interkrucigxas tie, kie mi transiris la
akvofluan dislimon, kaj mi tute ne kapablis rememori, kiun mi uzis.

Mi povis nur elekti hazarde, do mi ekiris laux tiu vojo, kiu sxajnis
plej facile irebla, kaj tiumaniere mi faris la saman eraron, kiun
multaj el ni faras, elektante vojon, kiun sekvi en nia vivo, kaj
denove mi lernis, ke ne cxiam plej konvenas preni la vojon de malplej
granda rezisto.

Post ok mangxoj kaj du dormoj, mi konvinkigxis, ke mi estas sur la
malgxusta vojo, cxar inter Futra kaj la interna maro mi la antauxan
fojon tute ne dormis kaj nur unufoje mangxis. Retropasxi al la supro
de la akvodislimo kaj esplori alian kanjonon sxajnis la sola solvo de
mia problemo, sed subita largxigxo kaj ebenigxo de la kanjono tuj
antaux mi ekauxguris, ke gxi baldaux elkondukos sur ebenan terenon,
kaj forte tirite de la esplorista urgxo, mi decidis antauxeniri
kurtan distancon, antaux ol retroiri.

La posta turnigxo de la kanjono kondukis min al gxia elirejo, kaj
antaux mi mi vidis mallargxan ebenajxon, kiu etendigxis gxis la
oceano. La dekstra flanko de la kanjono etendigxis gxis la akvorando,
kaj la valo kusxis maldekstre, poiome deklivanta gxis la maro, kie
gxi estigis largxan, ebenan plagxon.

Aroj de strangaj arboj punktis la pejzagxon tie kaj aliloke, preskaux
gxis la akvorando, kaj grandaj arboj kaj filikoj kreskis inter ili.
Jugxante laux la plantoj, mi konvinkigxis, ke la tereno inter la
oceano kaj la antauxmontetoj estas marcxa, kvankam tuj antaux mi gxi
sxajnis seka gxis la sabla strio, sur kiu la maro ondis antauxen kaj
reen.

La scivolemo motivis min marsxi al la plagxo, cxar la vidajxo estis
tre bela. Dum mi preteriris la densan kaj implikitan vegetajxaron de
la marcxo, mi opiniis vidi movigxeton inter la filikoj maldekstre,
sed kvankam mi haltis momenton por rigardi, gxi ne ripetigxis, kaj se
vere io kasxigxis tie, miaj okuloj ne povis trapenetri la densan
vegetajxaron por rekoni gxin.

Poste mi staris sur la plagxo kaj spektis la ampleksan kaj
solecigantan maron, sur kies neallogan surfacon ankoraux neniu homo
auxdacis elnavigi por eltrovi la ekzotikajn kaj misterajn landojn,
kiuj kusxis transe, aux la mirindajxojn, ricxa