cxiu, kiu havigas al si edzinon kaj infanojn
prizorgus sian metion kaj ne kuru tien kaj reen, kiel juna leporo
rondokula antaux la vulpo. Gxi deflankigxas dekstren, gxi
deflankigxas maldekstren, sed la vulpo, malpeza kvazaux linofasko kaj
plena je ruzo, kuras rekte al sia viktimo; malaperas ambaux baldaux
por viaj okuloj, sed subite auxdigxas vekrieto: la leporido estas
kaptita. Jen okazas. La vulpo estas por leporo samo kiel malsato al
ni, kiu tiom da homoj atingis kaj fine pereigis. Egale farigxos al
tiu, kiu tien kaj reen dancas en cxi tiu valo de zorgado.--Kaj tial
cxi tiu viro ne forlasos sian metion, sed kun aleno kaj pecxfadeno en
la mano fine mortos apud sia botmodelilo.

JAKOBO. Tio okazu, kaj sekvu lin post lia morto la botmodelilo en la
cxerkon.

ESKO. En la cxerkon gxi ne bezonas lin sekvi.--Kia koleremo bolas en
vi! Vi frenezigas min per nura furiozeco, kiu brulas kaj siblas en
mia brusto; vi elpikas miajn okulojn per viaj sarkasmoj, vi, krimulo,
fripono. Kion mi dirus pri vi? Vi... Faru al mi paron da lignosxuoj!

JAKOBO. Kial ne, post mia edzigxa festo.

ESKO. Jes, faru al mi paron da lignosxuoj, lignosxuisto. Mi pagos ecx
pli ol vi postulos.

JAKOBO. Nur ordinaran pagon, ne plu.

ESKO. Pli ol vi ecx volas, duoblan pagon vi ricevos, lukano.--Cxielo
gardu min! Tiu tago frenezigas homon. (Pugnigas la manon antaux
Jakobo.) Jakobo!

JAKOBO. Kion vi volas?

ESKO. Jakobo!

JAKOBO. Vi vane furiozas!

ESKO. Jakobo! Dio gardu nin!

JAKOBO. Ne pugnigu manon antaux mia nazo. Viro, mia vidado
malheligxas, kondutu vin konvene!

ESKO. Plilargxigu nur viajn naztruojn; mi ne timas vin; farigxu
treega batigxo, mi tute ne timas vin, bandito, milfoje bandito.
(Karri, ankaux cxemizmanika, envenas el la dekstra flanko.)

KARRI. Sxajnas, ke vi iom troekscitigxis.--Jakobo, kiel vi fartas? Vi
ja estas pala, kiel fantomo.

ESKO. Karri bona, oni min frotas hodiaux kvazaux inter ardaj tindroj.
Malbenata estu tiu tago! Bastonadon treegan mi ricevis. Timoteo kaj
lia patro, fortega maljunulo, min batis kiel vermon.

KARRI. Kulpigu vin mem, junulo. Kial vi ne auxskultis al mi?

ESKO. Oni estas sagxaj sur la kontinento, dum okazas malfelicxo sur
la maro. Cxion tion cxi mi eble tamen povus toleri sen unu alia
afero, pro kiu mi antaux neniu retirigxos kaj kiu min kuragxigas per
kolerego de verto gxis koksizo.

KARRI. Kia estas tiu afero.

ESKO. Unuvorte. Oni trompis min, kaj mian fiancxinon forlogis. Greto
estis