vajxo inter la interna kaj ekstera blendoj kaj deponigxis malantaux
ni. Ni ekiris!

La bruo estis surdiga. Estis terura sento. Dum plena minuto nek li
nek mi povis fari ion alian ol krocxigxi per la proverba malespero de
dronanto al la teniloj de niaj balancantaj segxoj. Tiam Perry jxetis
rigardon al la termometro.

"Aj!" li kriis, "ne povas esti--rapide! Kion montras la
distancometro?"

Tio kaj la rapidometro estis cxe mia flanko de la kajuto, kaj dum mi
turnigxis por kontroli, mi povis vidi Perry murmuranta.

"Altigxo je ses gradoj[6]--ne eblas!" kaj poste mi vidis lin timplene
tiregi je la stirilo.

Kiam mi fine trovis la etan montrilon en la obskuro, mi ekkomprenis
la videblan eksciton de Perry, kaj mia koro sinkis. Sed kiam mi
parolis, mi kasxis la timon, kiu hantis min.

"Estos jam sepcent futoj, Perry," mi diris, "antaux ol vi povos turni
gxin horizontalen."

"Vi devos helpi min, knabo," li respondis, "cxar mi mem ne povas ecx
moveti gxin el la vertikala pozicio. Dio permesu, ke nia kuna forteco
estu egala al la tasko, cxar alie ni certe pereos."

Mi serpentumis al la flanko de la maljunulo, ne dubante, ke la granda
rado tuj cedos al la potenco de miaj junaj kaj viglaj muskoloj. Kaj
mia kredo ne estis nura egoismo, cxar miaj kamaradoj cxiam trovis
mian korpon tre enviinda. Kaj gxuste tial gxi fortigxis pli ol la
naturo intencis, cxar mia komprenebla fiero pri mia granda forteco
igis min prizorgi kaj fortigi miajn muskolojn kaj korpon per cxiu
ebla rimedo. Per boksado, futbalo kaj bazopilko mi trejnis min ek de
la infaneco.

Do kun la plej granda memfido mi ekkaptis la grandan feran radrondon;
sed kvankam mi uzis cxiun uncon de mia forto, mia plej granda peno
estis tiel senefika kiel tiu de Perry--la ilo tute ne movigxis--la
malvarma kaj senesperiga terurajxo, kiu tenis nin rekte sur la vojo
al la morto!

Fine mi cxesigis la senefikan lukton kaj sen parolo reiris al mia
sidloko. Ne necesis vortoj--almenaux al mi nenio sxajnis direnda,
kvankam Perry eble dezirus pregxi. Kaj mi estis tute certa, ke li
deziros, cxar li neniam preterlasis okazon fari pregxon. Li pregxis,
kiam li vekigxis, li pregxis antaux ol mangxi, li pregxis post la
mangxo kaj nokte, antaux ol enlitigxi, li pregxis denove. Intertempe
li ofte trovis aliajn okazojn pregxi, ecx kiam la motivo sxajnis iom
dubinda laux mia mondeca vidpunkto--nun, kiam li estis baldaux
mortonta, mi antauxvidis kun granda certeco veran orgion de pregxado,
s