min de Jubal la Malbela, do mi forkuris kaj kasxis
min en la montetoj, kiuj cxirkauxas la landon Amoz. Kaj cxi tiuj
sagotoj trovis kaj kaptis min tie."

"Kiel ili uzos vin?" mi demandis. "Kien ili pelas nin?"

Denove sxi montris nekredeman ekmiron.

"Mi preskaux povas kredi, ke vi estas el alia mondo," sxi diris,
"cxar alie, tia nescio estus neklarigebla. Cxu vi vere ne scias, ke
la sagotoj servas la maharojn--la potencajn maharojn, kiuj kredas sin
la posedantoj de Pelucidaro kaj de cxio, kio movigxas aux kreskas sur
gxi, kaj de cxio, kio rampas aux tunelas sub gxia suprajxo, kaj de
cxio, kio vivas en gxiaj lagoj kaj oceanoj kaj flugas en gxia aero?
Poste vi eble diros al mi, ke vi neniam auxdis pri la maharoj!"

Mi hezitis sxajni ecx pli malestiminda, sed cxar mankis aliaj rimedoj
por akiri scion, mi konfesis, ke mi scias nenion ajn pri la potencaj
maharoj. Tio sxokis sxin. Sed sxi faris sian eblon por informi min,
kvankam multaj aferoj, kiujn sxi diris, estis same kompreneblaj al mi
kiel la greka lingvo estus al sxi. Sxi priskribis la maharojn cxefe
per komparoj. Tiel ili similas al tipdaroj, tiel cxi ili similas al
la senharaj lidioj.

Mi komprenis preskaux nur, ke ili estas terure malbelaj, flugilohavaj
kaj palmopiedaj, ke ili logxas en subteraj urboj, ke ili estas
mirinde sagxaj. La sagotoj militis por ili, ofensive kaj defende, kaj
la homoj kiel sxi estis la manoj kaj piedoj--ili estis la sklavoj kaj
servutuloj, kiuj faris cxiujn korpajn laborojn. La maharoj estis
kvazaux la kapo, la cerbo, de la interna mondo. Mi sopiris vidi tiun
rason de superuloj.

Perry lernis la lingvon kune kun mi. Kiam ni haltis, kiel ni foje
faris, kvankam tutaj epokoj sxajnis apartigi la haltojn, li parolis
kun ni, kiel faris ankaux Gak la Vila, kiu estis cxenita tuj antaux
Dian la Bela. Antaux Gak estis Hugxa la Ruza. Ankaux tiu foje
parolis. La plejmulto el liaj paroloj direktigxis al Dian la Bela.
Tute facile oni povis vidi, ke li ekamis sxin, sed sxi sxajnigis tute
ne konscii pri liaj malkasxaj sinaltrudoj. Cxu mi diris "malkasxaj"?
Ekzistas popolo en Nov-Zelando aux Auxstralio--mi forgesas, en kiu
lando--en kiu la viroj montras sian preferon al sxatata virino per
klabobato sur la kapon. Kompare kun tiu metodo, oni povus nomi
subtila la amindumadon de Hugxa. Tamen, en la komenco mi tre
rugxigxis pro gxi, kvankam mi ecx pasigis kelkajn jarojn cxe Rectors
kaj en kelkaj malpli delikataj lokoj de Nov-Jorko, Vieno kaj
Hamburgo.