FREE BOOKS

Author's List




PREV.   NEXT  
|<   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43  
44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   >>   >|  
oegen luisterden, zonder te veel te vragen, als hij vertelde van de menschen, waar hij zooveel van wist. "Dat komt omdat ze in 't licht staan, en meer afleiding hebben, 't Is te donker en te stil op dat boschpad," dacht hij, wegspringende. ......... Het kleine, blauwe viooltje, stond nu weer alleen in haar eentonige omgeving. Haar hartje was droevig. Ze zag op naar de steile dennen, en vroeg "waarom?" En haar stemmetje ging weg in het ruischen van de altijd-groene, statige boomen, en haar geur verdwaalde in den dennegeur. Ze zag op naar de plekjes licht boven haar, in de openingen van de dichtst bij staande denne-kruin, en vroeg smeekend "waarom?" En haar licht stemmetje steeg in het zwijgende licht, dat het wegdroeg ... zonder antwoord te geven. Toen het duister kwam, zag ze droevig rond, en fluisterde "waarom?" En het duister nam haar duister zieltje in zich op, en zweeg. Zoo gingen lange, lange uren voorbij. Het kleine bloempje werd zwak. Haar kopje begon te hangen; haar fijne blaadjes begonnen droog te worden, en om te krullen aan de kanten. Ze werd heel stil. Toen, op een blanken maneschijn-avond, kwam de Vrouw weer. Ze kwam zacht, alleen, over 't mulle pad. Haar kleed was wit, haar gezicht bleek, en haar handen waren gevouwen. --Vrouw!... riep zacht 't viooltje, even oplevende in vreugde. De Vrouw stond stil. Ze zag om zich heen of ze alleen was, en hief de gevouwen handen op. Toen gebeurde het. Voorover wierp ze zich in 't gras, dicht bij 't viooltje, en haar hoofd lei ze op haar gevouwen handen. En haar stem, nu heel donker, kwam in het donker heel zacht tot het viooltje: --Waarom?... O mijn God! waarom?... snikte ze. --Dat is bidden ... dacht het viooltje. En ze zei de Vrouw na: --Waarom?... O mijn God! waarom? En wachtte......... En ze hoorde de dennen ruischen; en ze hoorde de Vrouw snikken......... En ze wachtte......... Maar er kwam geen antwoord dan 't dennen-lied, dat zong van den hemel, die zwijgend het zilveren maanlicht indronk, tot zoover het uitstraalde. En wijd ... wijd ... heel wijd...! zwijgend en rustig, als een gelukkige, die weet zijn zaligheid, maar haar niet zeggen kan, omdat ze te groot is: zwijgend en rustig straalde de hemelhoven de dennekruinen, ver boven het duistere boschpad, waar de Vrouw uitsnikte haar duister leed, op de zwarte zwijgende aarde. En het wetende Licht zag neer door de donkere kruinen, op de schreiende Vrou
PREV.   NEXT  
|<   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43  
44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   >>   >|  



Top keywords:
viooltje
 

waarom

 

duister

 
dennen
 

handen

 
alleen
 

zwijgend

 

donker

 

gevouwen

 

rustig


droevig

 
ruischen
 

Waarom

 

stemmetje

 

antwoord

 

zwijgende

 

zonder

 

hoorde

 

wachtte

 
boschpad

kleine

 

bidden

 
vreugde
 

oplevende

 

gebeurde

 

snikken

 

Voorover

 
snikte
 

zaligheid

 
uitsnikte

zwarte

 

duistere

 

straalde

 

hemelhoven

 
dennekruinen
 

wetende

 

kruinen

 
schreiende
 

donkere

 

zilveren


maanlicht

 
indronk
 

zoover

 

zeggen

 

uitstraalde

 

gelukkige

 

bloempje

 

groene

 

statige

 

boomen