FREE BOOKS

Author's List




PREV.   NEXT  
|<   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44  
45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   >>   >|  
d. Onder dit gesprek stond Lewin met de armen op een stoel geleund, en een spottende uitdrukking lag op zijn gelaat. "'t Is onbegrijpelijk, 't is onbegrijpelijk!" "Wat begrijpt ge niet?" vroeg Oblonsky vergenoegd lachend, terwijl hij een sigaar opstak. Hij verwachtte weer een paradox van Lewin te hooren. "Ik begrijp niet, wat je hier eigenlijk doet en hoe ge dat met zooveel ernst kunt opnemen!" "En waarom zou ik niet?" Omdat het toch eigenlijk geen werk is." "Zoo denk je dat? Nu wij zitten toch tot over de ooren toe in het werk." "In 't schrijfwerk! Nu ja, daar heb je ook talent voor." "Je bedoelt met talent meer een gebrek dan een gave." "Misschien wel," zeide Lewin; "maar toch bewonder ik je grootheid en ben er trotsch op, dat mijn vriend zoo'n beroemd man is.--Maar, hoor eens, gij hebt mijn vraag niet beantwoord", voegde hij er bij en zag Oblonsky met zekere spanning in de oogen. "Nu goed, goed, wacht maar, daar komen wij ook al aan toe. Gij hebt het maar drommels goed met je drie duizend desjatinen in het Ezremowsche district, met zulke spieren en een blos als van een twaalfjarig meisje! Maar ge wordt nog eenmaal een der onzen! O, ja zoo! je vroeg mij daarnaar: er is nog niets veranderd, maar 't is jammer dat ge in zoo lang niet hier waart." "Waarom dat?" vroeg Lewin verschrikt! "Ja, zie...! maar we spreken daar wel eens nader over. Waarom ben je eigenlijk hier gekomen?" "Ach, daar spreken we ook later over!" zeide Lewin en werd tot over de ooren rood. "Nu goed, ik begrijp je," sprak Stipan; "zie je, ik zou je wel bij mij verzoeken, maar mijn vrouw is niet heel wel. Maar hoor eens, als je hen zien wilt, zij zijn tusschen vier en vijf uur bepaald in den dierentuin. Kitty rijdt daar schaatsen; ga daar ook heen, ik haal je daar later af en dan rijden wij samen ergens heen om te dineeren." "Goed! Tot weerziens dan." "Maar hoor eens, vriendje! Ik ken je zoo goed, je zult de afspraak misschien glad vergeten en zoo maar in eens naar buiten terug rijden," riep Stipan hem lachend na. "Neen, neen, ik kom stellig!" en terwijl hij vergat Stipan's collega's te groeten, ging Lewin met stijve houding en vastberaden stap de deur uit. "Dat schijnt een zeer energiek heer te zijn!" zeide Grinewitsch, toen Lewin vertrokken was. "Ja, vadertje!" antwoordde Stipan, "dat is nu eerst een gelukkige: drie duizend desjatinen in het Ezremowsche district, nog een schoone toekomst voor zich en daarb
PREV.   NEXT  
|<   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44  
45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   >>   >|  



Top keywords:

Stipan

 

eigenlijk

 

talent

 

spreken

 

rijden

 

Waarom

 

duizend

 

Ezremowsche

 

district

 

desjatinen


lachend
 

terwijl

 

onbegrijpelijk

 
begrijp
 

Oblonsky

 

afspraak

 

schaatsen

 

ergens

 
weerziens
 

dineeren


vriendje

 

bepaald

 
uitdrukking
 

verzoeken

 

dierentuin

 
tusschen
 

vergeten

 

energiek

 

Grinewitsch

 

schijnt


vertrokken
 

schoone

 
toekomst
 
gelukkige
 

vadertje

 

antwoordde

 

vastberaden

 

buiten

 

gekomen

 

stijve


houding
 

groeten

 

collega

 

stellig

 
vergat
 

gelaat

 

misschien

 

vergenoegd

 

bewonder

 
grootheid