sensoj
kaj en senpripensaj pensoj
glitas for, vizie revas:
Vidas ke herbej' vivigxas,
ke vekigxas cxe sxtonaro
kaj rekreskas la herbaro
kie jen brutar' pasxtigxis.
Montulin' en blua jupo,
sur la brust' argxent-folioj,
sidas sub dekliv' sur tufo,
sxutas salon al bovinoj.
Sxi ekstaras kaj logvokas,
sxultre ondas la hararo;
sin la grego vic-arigas
kaj montaren vice pasxas.
Brut' post brut' en bona ordo,
laste Dimeld, granda bovo,
kvazaux ombra ar' en movo
siluetas en la nordo.

Estingigxis lum' surtera,
grize velkas nuba ondo,
auxskultante kusxas mondo;
sonas kvazaux kant' vespera.

*

Longe restis vi kaj mi
en la hejm-pasxtejo;
por somero iros ni
al la Skar-montejo.
Venu, vi bovin', kun mi!
Skar-deklivo fresxas pli.

Brutaro!
Brutaro!
Sur mont' estas verda herbaro!
Bovinoj!
Bovidoj!
Hoj! Dimeld kaj Dros,
Hoj! Randeliros,
je vesper'!

Bone estas cxe Norda-mont'
en bosko subterula.
Longa la trankvila nokt'!
Kurta tag' sunbrula!
Fresxo, paco en montar',
sxirmo kontraux malbonfar'.

Kiam sxveba nebulej'
malheligas teron,
ni vagante laux altej'
gxuas la liberon.
Dum nebulo sur dekliv' --
sendangxera huldra viv'.

Trol' min ofte en vesper'
ame alparolas;
promesigxas mont' kaj ter'
se mi lin nur volas.
Tute ne allogas min
vivo kiel trol-edzin'.

Huldro en aflikta plag'
ame bruli devas
por la hela knab' de l' tag',
kiun sxi prirevas.
Huldran econ sxangxus mi,
kontraux estontec' kun li.

Sunlevigx' kaj sunsubir',
vintroj venas, pasas;
sen amik' kun amdezir'
huldro sola vagas.
Longe dauxros ema brul';
venos ne la hela ul'.

Brutaro!
Brutaro!
Sur mont' estas verda herbaro!
Bovinoj!
Bovidoj!
Pasxtejen sopir',
altejen la ir'
je vesper'!

La herbsezono

Falcxigxas lauxvice la bunta florar',
cxar kantas falcxiloj en suka herbar'
la herbojn elradikantaj.
Facilas falcxad' en rosmola herbej'.
Lauxvice svingadas sin en la falcxej'
la knaboj kvazaux dancantaj.

Jes, svingu kaj razu herbejon, falcxist'.
Odore disfalas la herb' sen rezist'.
Aroma mondo de floroj!
Inundas deklivon, vilagxon l' odor',
kaj sento de sekureco en kor'
dum mezsomertagaj horoj.

Alternu nun suno kaj vent' sur herbej',
ke l' dia rikolto en nia fojnej'
sekure, benite stokigxu.