NESEN
Do ne? Kiel dezirus Vi ke ili estus?

DINA
Mi volus ke ili estu naturaj.

JOHAN TONNESEN
Nu ja, eble gxuste _tiaj_ ili estas.

DINA
Cxar tial estus bone por mi se mi venus transen.

JOHAN TONNESEN
Jes, certe estus! Tial vi akompanu nin.

DINA
Ne, kun Vi mi ne volus vojagxi; mi devus vojagxi sola. Ho, mi certe
atingus ion; mi certe farigxus --

KONSULO BERNICK
(antaux la gxardena sxtuparo kun la du sinjorinoj) Restu, restu; mi
sercxos gxin, kara Betty. Vi facile malvarmumigxus.

(Li venas en la salonon kaj sercxas la sxalon de la _sinjorino_.)

SINJORINO BERNICK
(ekstere en la gxardeno) Ankaux vi kunvenu, Johan; ni iros en la
groton.

KONSULO BERNICK
Ne, Johan devas resti. Jen vidu, Dina; prenu la sxalon de mia edzino
kaj kuniru. Johan restos cxe mi, kara Betty. Mi ja bezonas auxdi ion
pri la kondicxoj tie transe.

SINJORINO BERNICK
Jes, jes; sed venu do poste; vi ja scias kie vi trovos nin.

(_Sinjorino Bernick, frauxlino Hessel_ kaj _Dina_ foriras tra la
gxardeno dekstren.)

KONSULO BERNICK
(momenton postrigardas ilin, iras por fermi la plej internan pordon
maldekstre, poste iras al Johan, kaptas liajn manojn, skuas kaj
premas ilin) Johan, nun ni estas solaj; permesu al mi danki vin.

JOHAN TONNESEN
Pro kio?

KONSULO BERNICK
Mia domo kaj hejmo, mia familia felicxo, mia tuta civitana stato en
la socio, -- cxion mi sxuldas al vi.

JOHAN TONNESEN
Nu, tio gxojigas min, kara Karsten; sekvis do io bona el tiu freneza
historio.

KONSULO BERNICK
(denove skuas liajn manojn) Dankon, tamen dankon! Ne unu inter dek
mil farus, kion vi tiam faris por mi.

JOHAN TONNESEN
Jen babilajxo! Cxu ni ne ambaux estis junaj kaj facilanimaj? Unu el
ni devis ja preni sur sin la kulpon --

KONSULO BERNICK
Sed kiu estis pli proksima ol la kulpulo?

JOHAN TONNESEN
Haltu! Tiam la senkulpulo estis pli proksima. Mi ja estis libera kiel
birdo, orfa; eskapi el tiu penego en la oficejo estis por mi felicxo.
Vi kontrauxe havis vian maljunan patrinon en vivo, kaj krome vi ja
estis sekrete fiancxigxiinta al Betty, kiu multe sxatis vin. Kiel
okazus pri sxi, se sxi estus sciigxinta --?

KONSULO BERNICK
Vere, vere, vere; sed --

JOHAN TONNESEN
Kaj cxu ne estis gxuste pro Betty, ke vi rompis tiun kasxrilaton kun
sinjorino Dorf? Estis ja gxuste por rompi, ke vi vizitis sxin tiun
vesperon --

KONSULO BERNICK
Jes, tiun malfelicxan vesperon, kiam tiu drinkemulo venas hejmen --!
Jes, Johan, estis pro Betty; sed ta