FREE BOOKS

Author's List




PREV.   NEXT  
|<   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109  
110   111   112   113   114   115   116   117   118   119   >>  
vaak uit de oogen, keek nog eens op 't uurwerk, rekte de armen en ging geeuwend naar de vaute. --Gaat ge rijden? vroeg Julie. --Ja, Andre komt alhier, maak de koffie gereed. Dat was de gewone gebeurtenis van elken Zondagnoen en daarom en sprak men daar niet verder over. Odo kwam beneden in zijne rijbroek, gespte de sporen vast en de zeemvellene beenkleeren als Andre met vasten stoot de deur openduwde en binnenkwam. De jonge boerenzoon knikte goedgezind naar Julie, riep een luiden goen dag naar de vrouwe en een vroolijken: --De maaltijd wel gesmaakt? Prinselijk weer buiten, jongen! Echt om te rijden! Hij zette zich ongedwongen als in eigen huis op eenen stoel, stond zoo seffens weer op en ging bij 't venster een deuntje fluiten; vandaar keerde hij naar 't achterhuis en bleef in 't deurgat luide staan kouten tegen Julie. Hij stond daar zelfgenoegelijk, de jonge kerel, geleersd en gespoord en verschblinkend, frisch uitgeborsteld en vertelde en plaagde op blijden toon. Zoo gauw was de gespannene, zwijgende doening vergeten en alles keerde in beweging en geruchte. Odo gerocht ook aan 't gekken en de trotsch opgeruimde moed kwam weer over zijn frisch en sterk gelaat. De lach klonk op bij elke spreuk en 't was nu blijruchtig en gezellig in de groote, warme winterkeuken. Het meisje handelde met vlugge, beweging heur schotels en lonkte met vlijtige oogen naar Andre al loopend vol bedrijvigheid, met lichten tred. Zoo deed ze ook de noenekoffie gereed. Moeder had er zoo wel wel heur schik in, ze zag den jongen geern om zijne aanvalligheid en omdat zijn vriendelijk gezelschap zoo'n deugd deed aan haren Odo. Andre was anders ook een flinke boerenzoon en ze merkte met behagen dat hij trek had naar Julie en hoe dat het meisje zoo blij voldaan weerlonkte en ze leutig uitbloeiden zoo gauw ze bijeen kwamen. Andre had daarenboven ook eene ferme, goede zuster en daarom zag de oude boerin geern dat haren zoon daar veel ten huize ging; hij kon zijne zinnen nergens beter vastzetten, en 't was heur blij, gerust voorgevoel: de jongens al ondereen samen gelukkig te zien, dat was haar troost in heur afgaande, oud leven. En heel de geschiedenis van haat en vroegere veete, heel het droevig kwaad leven van voortijds hield zij de jongens gedoken achter heur oud, gerimpeld aangezicht. Boer Vanmarcke was dood en Boer Verschaeve ook en de kinders waren onwetend van 't kwaad bedrijf hunner eigene ouders, en dat was maar beter ook. --Ze zij
PREV.   NEXT  
|<   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109  
110   111   112   113   114   115   116   117   118   119   >>  



Top keywords:

jongen

 

meisje

 

keerde

 

frisch

 
boerenzoon
 
jongens
 

gereed

 

beweging

 

rijden

 

daarom


flinke
 

anders

 
voldaan
 
merkte
 

behagen

 
weerlonkte
 

vlijtige

 

loopend

 
bedrijvigheid
 
lonkte

schotels

 

handelde

 
vlugge
 

lichten

 
vriendelijk
 
gezelschap
 

aanvalligheid

 
noenekoffie
 
Moeder
 

voortijds


gedoken
 
achter
 

gerimpeld

 

droevig

 

afgaande

 

geschiedenis

 

vroegere

 

aangezicht

 

Vanmarcke

 

eigene


hunner
 

ouders

 

bedrijf

 
onwetend
 
Verschaeve
 

kinders

 

troost

 

zuster

 

boerin

 
uitbloeiden