un penson
mi ne eltenos! Neniam.

BRACK
(rigardas sxin duone mokante) Kutime oni rezignas antaux la
neevitebleco.

HEDDA
(reciprokas lian rigardon) Ja, eble.

(Sxi iras al la skribotablo.)

HEDDA
(subpremas senperan rideton kaj imitas la akcenton de Tesman) Cxu vi
do sukcesas, Jorgen? Cxu?

TESMAN
Dio scias, kara. Estos laboro almenaux de pluraj monatoj, tio cxi.

HEDDA
(kiel antauxe) Jen imagu! (rapidas legxere per la manoj tra la
hararo de _sinjorino Elvsted_) Cxu ne estas strange por vi, Tea? Nun
vi sidas cxi tie kune kun Tesman -- gxuste kiel vi antauxe sidis kune
kun Ejlert Lovborg.

ELVSTED
Ho Dio, se mi nur povus inspiri ankaux vian edzon.

HEDDA
Ho, tio certe venos -- kun la paso de tempo.

TESMAN
Ja, sciu, Hedda, -- jam vere sxajnas al mi, ke mi komencas ion tian
percepti. Sed retrovu segxon cxe la asesoro.

HEDDA
Cxu estas nenio, por kio vi du povas uzi min en tio?

TESMAN
Ne, absolute nenio. (turnas la kapon) De nun vi vere devas esti
tiom afabla teni al Hedda kompanion, kara Asesoro!

BRACK
(kun ekrigardo al Hedda) Estos por mi ega plezuro.

HEDDA
Dankon. Sed cxivespere mi estas laca. Mi volas iom kusxi tie ene sur
la sofo.

TESMAN
Jes, tion faru, kara. Cxu?

(_Hedda_ iras en la malantauxan cxambron kaj kuntiras la kurtenojn
post si. Mallonga pauxzo. Subite oni auxdas, ke sxi ludas sovagxan
dancmelodion tie ene sur la piano.)

ELVSTED
(eksaltas de sur la segxo) Hu, kio do estas!

TESMAN
(kuras al la pordaperturo) Sed, plej kara Hedda, -- ne ludu do por
danco cxivespere! Memoru do onklinon Rina! Kaj ankaux Ejlert!

HEDDA
(metas la kapon antauxen inter la kurtenoj) Kaj ankaux onklinon
Julle. Kaj la tutan aron. -- De nun mi estos silenta.

(Sxi denove fermas post si.)

TESMAN
(cxe la skribotablo) Sxi eble suferas vidi nin cxe tiu cxi doloriga
laboro. Sciu, sinjorino Elvsted, -- vi translogxigxu al onklino
Julle. Kaj jen mi venos en la vesperoj. Kaj ni povos sidi laborante
_tie_. Cxu?

ELVSTED
Jes, estus eble pli bone --

HEDDA
(en la malantauxa cxambro) Mi bone auxdas kion vi diras, Tesman. Sed
kiel mi pasigu la vesperojn cxi tie?

TESMAN
(foliumas la paperojn) Ho, asesoro Brack certe estas tiom gxentila,
ke li tamen vizitos vin.

BRACK
(sur la apogsegxo, krietas gxoje) Kun plezuro cxiun lauxvican
vesperon, sinjorino Tesman! Ni kune certe bone amuzigxu cxi tie, ni
du!

HEDDA
(klare kaj auxdeble) Jes, cxu vi ne nutras tiun esperon, Asesoro?
Vi, kia sola kok